Mijn burn-out verhaal.

In een wereld waar veel van je gevraagd word valt het niet altijd mee te blijven wie je bent.
Ik ben lang verdwaald geweest. Ik wist niet meer wie ik was of wat ik überhaupt nog voelde. Vervreemd was ik van mezelf en dat doet zeer! Je weet al wel een tijd dat het niet goed gaat maar je weet gewoon niet meer welke weg je in moet slaan. Niet weten wie je bent zorgt er alleen maar voor nog moeilijker te gronden waar je diep van binnen wilt zijn. Vroeger ben ik gepest, ik had moeite met leren, onthouden, concentreren. Ik was terug getrokken waardoor ik onzeker werd, wat logisch is als je als jong meisje eigenlijk moest vechten voor je plekje. Door de onzekerheid had ik een laag zelfbeeld ontwikkeld. Hele dagen kon ik bezig zijn met wat andere wel niet van mijn dachten: Ik ben vast niet leuk genoeg. nu weet ik dat ik gewoon heel graag aardig gevonden wil worden. De onzekerheid en negatieve gedachtes werden heftig, dat ik angstig werd. Angst om naar school te gaan, openbaar vervoer, werk. Dag in dag uit had ik zo’n naar onderbuik gevoel. Ik deed het allemaal wel maar met heel veel stress.  Zo bang was ik eigenlijk om te falen dat ik 4 jaar geleden thuis kwam en ik letterlijk en figuurlijk door mij benen zakte. Ik was op. Lichamelijk en geestelijk heeft het mij in de loop van de jaren teveel gevraagd. Daar lag ik dan vol met tranen met een burn-out thuis. Ik was te lang door gegaan in een omgeving waar ik niet tussen pasten, waar mijn hart niet lag.

‘Anders’

Ik was zoals ze dat vaak zeggen,’anders’ en ik weet nu dat meer mensen die hooggevoelig zijn dat  hebben gehoord. Ja, wij zijn natuurlijk ook anders maar niet minder slim, getalenteerd of raar! Nee, we leven gewoon meer vanuit gevoel en hebben die drukte niet perse nodig om ons gelukkig te voelen. Ik was vooral een rustig liefdevol meisje die zich maar moest redden, dat is een eenzame weg kan ik je vertellen want je wilt het gewoon goed doen, vooral toen ik nog jonger was! Vaak ben ik gekwetst want ja, we trekken het ons meer aan wat iemand tegen ons zegt.

Het heeft mij nooit wegduwt van mijn liefheid, mijn goedheid, wel met een randje maar hey, het is wie ik ben het verdwijnt niet. Misschien is het even in een doosje verstopt geweest omdat ik teveel gekwetst ben in een korte tijd!

Hsp-ers zijn sterke mensen, hebben een sterk hart. We weten hoe het voelt gekwetst te worden, vaak gebroken, maar altijd weer aan elkaar gelijmd, we zijn er goed in om onszelf weer bij elkaar te rapen en het mooie van het leven weer in te zien!

4 jaar later

Na een fijne nacht rust word ik wakker en besef me waar ik nu ben. Mijn leven is totaal veranderd.
Toen ik met een burn-out thuis kwam te zitten ben ik fulltime met mezelf aan de slag gegaan.
Intensief  ben ik in behandeling gegaan om te leren praten over wat ik nou eigenlijk voel in de loop van de jaren had ik een muur om mezelf gebouwd, stopte altijd alles maar weg, mijn verdriet, boosheid, verlangens, ik leefde een leven, maar niet echt. Ik leefde altijd in een soort waas.

In de tijd van mijn ontwikkeling ben ik mij gaan verdiepen in hooggevoeligheid. Al 6 jaar wist ik het maar nooit de kracht gehad om er ook iets mee te doen.
Mezelf helemaal opnieuw ontdekken en leren kennen was mijn doel, het voelde alsof je opnieuw moet leren praten. Een hoop ben ik gaan leren zoals mediteren, gronden, affirmeren, gedachtes en gevoel op schrijven, veel gehuild, boos geweest, oud zeer gevoelt. Door heel veel geduld hebben en heel hard werken ben ik nu waar ik wil zijn.

Kracht

Ik heb vooral geleerd om op mijn gevoel te vertrouwen. Hsp is een kracht inplaats van een last, als je er maar goed mee om leert gaan door je grenzen aan te geven. Vaker nee zeggen tegen andere en ja tegen jezelf. Drukke evenementen zoals feesten, harde muziek, veel mensen, daar raak ik van uit balans,vermoeid. Ik kan dan simpel weg de prikkels niet aan! Ik leef met de dag en probeer te accepteren als ik mij een dag wat minder voel!

Ik heb meer rust en meer balans omdat ik er voor gekozen hebt minder inkomen te hebben, waardoor ik meer bij mezelf kan blijven en mijzelf kan blijven ontwikkelen in wat ik uiteindelijk wil:
Schrijven, fotograferen, creatief bezig zijn, uiteindelijk kinderen begeleiden met hooggevoeligheid en vooral veel herkenning voelen met mede hsp-ers.
Ik weet dat je nooit uitgeleerd bent en dat ik soms dagen heb dat ik mij moe en opgebrand voel en echt even niet meer weet hoe ik ermee om moet gaan. Die dagen hou je altijd en dat is wat ik geaccepteerd heb en mij vooral scherp houdt!
Voor mijn gevoel zit ik nu op het juiste pad. ik voel mij gelukkiger met mezelf en de lieve mensen om mij heen. Ik voel mij vrij en weet beter wie ik ben, wat ik kan en dat is iets wat ik nog nooit gevoelt heb.

Liefs, Esther

gewei

You Might Also Like

11 Comments

  • Reply Birgit van wetten 2 november 2016 at 22:22

    Wat mooi hoe jij je leven, wat niet gemakkelijk was, hebt beschreven en waar je nu anderen mee helpt.
    Ik kwam er heel laat achter dat ik een HSP er ben maar het heeft mijn leven voor een heel groot deel veranderd….gelukkig!
    De verwondering en de liefde van de mensen die mij waarderen en nemen zoals ik ben.
    Dank je wel Esther voor je levens verhaal!

    • Reply Esther 6 november 2016 at 14:11

      Hey lieve Birgit,

      Jij ook heel erg bedankt voor je openheid <3
      Gelukkig dat je er nu wel mee bekent bent, het zal je een hoop meer rust geven.
      Je bezit juist over hele mooie gave, namelijk hsp zijn <3

      Pracht mens.

      Liefs, Esther

  • Reply Erna de Mol 26 november 2016 at 10:42

    Hoi sterke Esther,

    Wat een verhaal en wat herkenbaar!!
    En wat ben ik blij voor je dat je hier op nog jonge leeftijd ( ookal vind je het zelf heel laat :-))))), achter bent gekomen!
    Ik heb mijn hele leven ( totdat ik op 52-jarige leeftijd eindelijk de goede hulp kreeg) lopen tobben met mezelf.
    Vanaf mijn 16de viel ik van de ene depressie in de andere, was vaak ontzettend moe, had veel ziekteverzuim ed. Regelmatig bij huisarts/ hulpverlening aangeklopt, maar kreeg geen gehoor. Ik was zogezegd nog veel te jong voor dit soort “onzin”, moest van het leven genieten en om me heen kijken hoe mooi het niet allemaal was!! Tja, kon ik het maar….., dat was juist hetgeen ik niet kon. Begreep niet wat er met me aan de hand was, wilde wel gewoon meedoen maar kon het niet.
    Ben uiteindelijk troost en rust gaan zoeken in de alcohol, wat mij uiteindelijk natuurlijk niet veel goeds opleverde. In tegendeel, met periodes dat het redelijk goed ging, zakte ik langzaam steeds verder weg in een diep moeras. Verder, voor zover het kon, mezelf zoveel mogelijk staande gehouden door de dingen die ik moest doen, zoveel mogelijk goed te doen. De buitenwereld heeft lange tijd niet in de gaten gehad, hoe slecht het eigenlijk met me ging.
    Totdat ik in 2010 helemaal inzakte, zowel letterlijk als figuurlijk. Bam….het was helemaal klaar, voor mij hoefde het allemaal niet meer! Een hele dikke Burn-out was nu aan het woord. Ik was toen 52 jaar…….
    Maar wat een geluk dat ik nu wel goede hulpverlening kreeg. Heb een zeer lang traject gevolgd, maar met vallen en weer opstaan ( met heel veel steun en deskundige begeleiding), ben ik er toch weer gekomen.

    Ik wist al wel dat ik hsp-er ben, maar kreeg tijdens dat hulpverleningstraject ook nog de diagnose ADHD. Lekkere combi dus hsp-adhd ;-))))
    Ik heb veel moeten inleveren, moet goed op mezelf letten, werk niet meer ( in 2013 afgekeurd), maar wat ben ik nu weer een gelukkig mens. Heb ook weer geleerd om van mezelf te houden en niet alleen voor anderen klaar te staan.
    ik ben nu inmiddels 58 jaar en voel me goed. Ookal gebruik ik verschillende medicatie, het geeft niet ik ben er blij mee dat ik s’morgens weer wakker kan worden, met een gevoel van: heh fijn, weer een nieuwe mooie dag!!
    Esther, geniet van het leven, leef bij het moment en ben lief voor jezelf xx

    • Reply Esther 22 december 2016 at 21:07

      Hey lieve sterke Erna,

      Ik herken veel van wat je schrijft. <3 Mooi om te zien hoe je gegroeid bent daar mag je heel erg trots op zijn <3
      Voor jou het zelfde <3 geniet van jou mooie reis.

      Veel liefs, Esther

  • Reply Josien 13 december 2016 at 00:05

    Whauw Esther 🙂 Wat heb jij goed aan jezelf gewerkt! Getuigt van innerlijke kracht. Dat belooft nog wat voor de toekomst 😉

    • Reply Esther Abspoel 22 december 2016 at 21:00

      Hey lieve Josien,
      Dankjewel voor je compliment! Lief. <3

  • Reply Philo Schoemans 13 december 2016 at 09:57

    Hallo lieve Esther,

    Ik las een stukje van je verhaal op ‘Perspectief’, heel herkenbaar wat je schrijft. Mooi hoe je je leven bent gaan leven en dat je om jezelf bent gaan geven.
    Heel veel succes met alles en veel liefs,
    Philo Schoemans

    • Reply Esther 22 december 2016 at 21:02

      Hallo Philo,

      Dankjewel voor je lieve reactie, fijn om te lezen dat je herkent in mijn blogs.
      Jij ook heel op je mooie reis <3

      Veel Liefs, Esther

  • Reply Sjako Ruster 2 februari 2017 at 22:31

    Beste Esther,
    Zo mooi schrijven als jij kan ik niet.
    Volgens mij heb ik nu al je blogs gelezen. Deels herkenbaar voor mij.
    Toch mis ik in je verhalen enkele elementen die in mijn eigen therapie erg waardevol bleken.
    Mocht je behoefte hebben om daar over door te praten, dan het liefst per mail of facebook-pb.
    Succes op je weg, Sjako

  • Reply charlotte 22 mei 2020 at 10:16

    Mooie tekst Esther,
    Ik ben zelf herstellende van een burnout en het is soms nog heel moeilijk..
    Soms voel je je zo alleen in het hsp zijn, want niet iedereen begrijpt het en voelt zoals jou, dat vind ik nog best moeilijk zeker met partners betreft.. ik moet zoiezo nog beter leren mijn grenzen aan te geven en minder streng voor mezelf te zijn.
    Word de laatste tijd vaak overprikkeld wakker en dan begrijp ik niet waarom, ik ga nu jou tip proberen, de oordopjes!
    Ben heel benieuwd hoe ik dan slaap!

    liefs Charlotte

    • Reply Esther Abspoel 21 juni 2020 at 19:23

      Hoi charlotte,
      Dankjewel voor je reactie!
      het kan inderdaad soms eenzaam voelen en grenzen aangeven gaat stapje voor stapje.
      Ik ben benieuwd hoe het met de oordopjes gaat.
      Succes

      Liefs,
      Esther

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    Common phrases by theidioms.com