Gevoelens|Een nieuw pad

Met een zachte deken om mij heen luister ik muziek terwijl ik naar buiten staar. Na onrustige dagen voel ik mij nu vooral kalm. Na al het praten, verwerken en verdriet ben ik stil. Opgebrand maar tegelijkertijd opgelucht. Een stuk cocon is verdwenen en eindelijk ben ik aangekomen op mijn nieuwe pad. Waar een nieuwe mij mag gaan stralen. Soms stof ik het oude pad af om het vervolgens weer met rust te laten. Ik voel mij veilig waar ik nu ben en waar ik mij nu mee bezig hou. Maar soms word ik afgeleid, neem een paar stappen terug naar waar ik vandaan kom om er achter te komen dat dit niet meer mijn pad is waar ik thuis hoor, waar ik wil zijn of wie ik ben. Mijn gedachtes nemen mij vaak mee naar vroeger waar mijn innerlijke kind zich angstig en verdrietig heeft gevoelt. Ik neem haar onbewust mee naar een plek waar zij zich niet fijn voelt. Op dit soort momenten neem ik haar mee naar het strand of geef haar door middel van meditatie een liefdevolle knuffel.  Ik wil haar laten weten dat zij nu veilig is bij mij.

Opzoek

Ik dwaal soms rond omdat ik het op deze manier gewend ben. Altijd ben ik opzoek  geweest naar wie ik was maar eigenlijk renden ik steeds verder van mezelf vandaan. Ik heb mezelf vanaf mijn 3de jaar niet echt meer gevoelt. Ik verdwaalde vanaf toen alleen maar nog verder weg. Ik begreep er helemaal niks van waarom ik mij toch zo voelde,verdrietig of wispelturig, uitgeput en lusteloos. Waarom voelde ik mensen om mij heen waar ik angstig door werd of voelde ik boosheid omdat ik aanvoelde dat iemand naast mij boos was. Waarom kwam ik altijd met hoofdpijn thuis, was ik vaak ziek,  had ik vaak een gevoel van gemis en wist ik wanneer iemand eerlijk was of niet.

ik wilde vaak buiten in de natuur zijn, om hutten te bouwen en dieren te redden, keek ik vaak naar de maan, waarom sluit ik mensen snel in mijn hart, kon ik verlegen over komen, terwijl ik dat niet ben. Ik praat graag  maar ik moet je kunnen aanvoelen en op mijn gemak zijn. Waarom wilde ik altijd iedereen tevreden stellen, heb ik fijne banden met dieren, waarom ging ik vechten tegen mezelf omdat ik me niet gehoord voelde of gezien. Tot dat iemand op mijn 19de zei, meisje ben jij niet gewoon hooggevoelig.

 Ik ben boos geweest op mezelf om uiteindelijk in te zien dat :

➳. boosheid mijn onzekerheid is.

➳. verdriet mijn kracht.

➳. pijn mijn kwetsbaarheid.

 

Dolhof

Daar stond ik midden in een dolhof, alleen, geen idee welke weg ik nog in moest slaan. Geen idee waar ik was of wat ik überhaupt voelde. Ik voelde mezelf niet meer, ik voelde mijn lichaam niet meer, ik voelde niks meer. Poeh, het is knokken geweest om het vertrouwen weer te voelen dat het ooit weer goed zal komen, ik ben door de pijn gegaan.

Veel verdrietige en eenzame nachten gevoelt. Ook was ik boosop mezelf om uiteindelijk in te zien dat boosheid mijn onzekerheid is. Mijn verdriet mijn kracht en mijn pijn mijn kwetsbaarheid. Maar als ik door de ogen van mijn hart kijk ik eigenlijk alleen maar liefde voel voor mezelf en de mensen om mij heen.

Ik volg mijn hart

Ik ben er misschien nog niet maar ik werk aan mezelf, bewust. Ik ben bij mijn nieuwe weg aangekomen waar mijn innerlijke kind de aandacht en liefde zo ontzettend verdient,

ik wil leren om echt van mezelf te kunnen houden, nog verder wil ontdekken wie ik ben en wat ik voel, wat bij mij past, waar ik mij fijn bij voel zoals Mind-fulness, Engelen, Edelstenen, Liefde, Kinderen, Reiki, Bioresonantie , Familieopstellingen, Massage, Meselogie, Hypnose, Loslaten, hervinden en vooral stralen vanuit mij en mijn hooggevoeligheid. Maar ook mijn toekomstige blog, om mensen te motiveren hun eigen weg in het leven te vinden <3

Liefs, Esther

gewei

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Jolanda 15 december 2016 at 20:27

    Wauw mooi omschreven! En oooh wat herken ik hier mijzelf in… ik zit nog een beetje in een moeilijke fase weet sinds kort dat ik extreem hooggevoelig ben.( scan gehad) echt alles komt bij mij binnen het was 1 chaos in mijn hoofd! Nu wist ik al wel dat ik gevoelig was, maar dat ’t zo erg was en ja dat verklaarde ook al mijn klachten vooral mijn hormonen zijn een groot probleem! Ik loop nu bij een mesoloog want ik ben mezelf totaal kwijt, jarenlang mij onbegrepen hebben gevoeld, gekwetst met ach stel je niet aan, en wordt is wat sterker je bent een piepers etcetera. Nu draaien mensen als een blad aan een boom om , ineens veel begrip vooral mijn ouders wat ik jaren niet heb gehad… het is zo dubbel nu het lijkt alsof ik opnieuw geboren ben alleen niet wetende hoe er mee om te gaan en waar ik t zoeken moet! De mesoloog beaamde het ook ze zei dat je nog niet knettergek bent geworden. Gelukkig ben ik nog wel goed bij! Zit nu aan de vitamine d en b12 beide een groot te kort aan, verder moet ik mijn leven gaan accepteren en een invulling geven! Maar alles stapje voor stapje wat ik heel lastig vind… het liefst vlieg ik morgen uit een nieuwe wereld in, maar weet dat dat niet gaat , erg mooie blogspot heb je met veel herkenning.
    Liefs Jolanda

    • Reply Esther Abspoel 22 december 2016 at 20:58

      Hey Lieve Jolanda,
      Bedankt voor je reactie alsof ik mijn eigen verhaal lees.
      Mag ik vragen waar je precies bent geweest voor je scan.
      Ik heb veel aan je reactie. Zo kan ik ook verder gaan kijken om verder te komen ook lichamelijk.

    Leave a Reply

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    Common phrases by theidioms.com